8 tips om niet meer te MOETEN werken.

Geen keuze?

Proefjestijd…
Mijn oudste dochter zit in het derde leerjaar. Ze studeert WO. Het gaat over ‘wat je moet doen’ en over ‘vrije tijd’.

Klinkt interessant!

Tot ik verder lees en zie wat er geschreven staat.
De dingen die we doen worden verdeeld onder twee categorieën:

  1. Dingen die je moet doen en
  2. Vrije tijd

Het verschil tussen beide is dat je in het eerste geen keuze hebt en in het andere net wel.
En werken wordt hier gerangschikt onder
de categorie ‘dingen die je moet doen’.

Mijn maag draait.

Ik heb immers een aangeboren allergie aan moeten.

Niet aan werken. Integendeel.

In de voorbije acht jaar heb ik werken nog geen enkele dag ervaren als moeten.
In mijn job, het jaar ervoor wel. En daar trok ik snel mijn conclusies en zocht ik een andere job.

Ik hoop dat mijn kids nooit werken verbinden met moeten.
Nochtans krijgen ze dit blijkbaar al in de lagere school ingelepeld…

Ervaar jij werken als een moeten?

  • Moet jij elke dag aan jezelf sleuren om je naar het werk te begeven?
  • Ben jij opgelucht als die uren op het werk weer geklopt zijn?
  • Als je het werk echt ervaart als een moeten,

dan heb ik een aantal tips om er anders mee om te gaan.

8 tips om niet meer te MOETEN werken.

  1. Werk in de eerste plaats voor de voldoening!
    OK, niemand kan zonder een inkomen. Er moet brood op de plank komen.
    Des te meer redenen om te doen wat je echt graag doet,
    waar je met passie tegen anderen over kunt spreken.
  2. Werk samen met mensen die dezelfde passie delen,
    die vooruit willen en er ook inspanningen voor willen leveren.
    Dit geldt zowel voor collega’s als voor je ‘baas’.
    Als zij niet even gepassioneerd zijn, dan zit je in een lastige omgeving.
  3. Ga op zoek naar de uitdaging in je job.
    Waar kan jij je op smijten waardoor je zelf groeit en van betekenis bent voor anderen?
  4. Neem initiatief!
    Wacht niet tot je een opdracht krijgt,
    maar ga zelf op zoek naar wat jij kan doen om meerwaarde te bieden.
  5. Let op wat je collega’s goed doen en geef hen daarvoor oprechte complimenten.
    Dit komt de sfeer absoluut ten goede. Laat ook complimenten naar jezelf toe!
  6. Als op het werk zodanig veel ‘moeten’ rust, ga dan het gesprek aan met je ‘baas’.
    Vertel hem of haar hoe je het anders wil en biedt al mogelijke oplossingen.
  7. Richt je blik op wat positief is in je job.
    Focus op die momenten die je gelukkig maken in je werk.
  8. Gebruik je volledig potentieel in je job.
    Het is zonde om je talenten niet te gebruiken in wat je elke dag doet.

En als deze tips nog niet voldoende zijn:

Durf dan te veranderen! Zoek een nieuwe uitdaging!

  • Hoe zit het met jou?
  • Is werk een noodzakelijk kwaad of kan je volledig je ei kwijt in je job?
  • Zit je vast in je werk?

Contacteer  mij dan voor loopbaanbegeleiding.
Of laat hieronder van je horen! Ik beantwoord graag je vraag. en/of reactie.

Ben

Mensenhuis-Ben-300x300

 

 

 

 

 

PS Vond je dit een waardevol artikel?

DEEL dit artikel dan met jouw netwerk, door op de Tweet, Like, Share of Google+ knoppen te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk hiervan kunnen profiteren.

Reacties

  1. Veerle zegt:

    klopt als een bus! Het is zo belangrijk om je goed te voelen in je job. Je groeit erdoor in je carrière, maar ook als mens. Veel mensen denken vast te zitten in hun job maar uiteindelijk hebben ze zelf de keuze om te gaan voor iets wat 100% hun ‘goesting’ is. Als ik naar mezelf kijk kan ik alleen maar blij zijn dat ik de sprong naar een leuke, uitdagende job heb gewaagd. Voorheen wist ik niet dat werken zo fijn kon zijn.

    Veerle

  2. Annie zegt:

    allemaal gemakkelijk gezegd als je met mensen rond u zijt die geen goesting hebben om te werken en die gans de dag door zagen en klagen

    • Annie, wat houdt je dan tegen om een andere job te zoeken?

      • Rie Nijs zegt:

        Dag Annie, ik sluit aan bij wat Ben zegt. Het is nooit te laat om te veranderen ! Ik kan je zelfs een aanbod doen als werken in de health, beauty & wellness sector je aanspreekt tenminste. Er zijn verschillende mogelijkheden. Motivatie en inzet zijn belangrijker dan opleiding en ervaring. Ook 40+ en 50+ zijn welkom. Een nieuwe wereld en een andere manier van werken zal voor je opengaan, Annie! Mail me gerust: rielivelr@gmail.com. Rie

      • Annie zegt:

        Ik vraag me dan af of ik zelf niet te veeleisend ben. En of ik nog wel aan een andere job geraak? Ik heb ook geen zin om met health, beauty & wellness-producten te gaan zeulen, Annie. Toch dank voor het aanbod.

        • Rie Nijs zegt:

          Als je het zo bekijkt, is dat natuurlijk al negatief begonnen, Annie. De eerste stap is natuurlijk weten waarover het gaat en de verschillende mogelijkheden bekijken alsook de manier van werken – die is alleszins ongezien.
          Aan een andere job geraken begint bij een andere mindset in jouw hoofd, Annie. Je zegt nu al tegen jezelf dat dat niet zal lukken……

  3. Pedro zegt:

    mijn baas is altijd zo negatief maar ik doe wel graag mijn werk.

  4. ik ben dol graag bezig met kinderen maar van die papierwinkel van het school word ik gek… maar ja, uit het onderwijs stappen is ook geen optie :-(

    • Anja, wat van die papierwinkel maakt je net zo gek?

    • Rie Nijs zegt:

      Dag Anja
      waarom zou uit het onderwijs stappen nu of op termijn geen optie zijn ?
      Jij en jij alleen bent degene die je eigen leven in handen kan nemen, niet ?
      Als je affiniteit hebt met de health, beauty & wellness sector en je wil daar graag in werken, mail me dan absoluut voor meer info. Wij zijn op zoek naar mensen en werken al jaren volgens de hieraan voorafgaande filosofie. Punt 6 mag je zelfs weglaten !
      Iedereen is welkom ! Ook 40+ en 50+ ! Motivatie en inzet primeren op ervaring en opleiding.
      Hartelijke groeten en zeg dit door, Anja !
      Rie – rielivelr@gmail.com

  5. deborah zegt:

    Ik ben sedert 2007 tewerkgesteld op mijn huidige werkplaats. Met ups and downs stortte ik me op die job. Maar dat heb ik al heel mijn carriere van doen. Ik vind nooit wat ik graag doe omdat ik waarschijnlijk te onzeker ben van mijn kunnen en geen uitgesproken hobby’s heb. Nu was ik zwanger en moest van de dokter meerdere malen per dag eten en dat mocht niet van mijn ‘baas’. na veel vijven en zessen zijn we overeen gekomen om in een andere enclave te werken ( ik werk in een beschutte werkplaats) en na mijn zwangerschapsverlof terug te keren naar mijn vorige job. Maar nu zijn ze teruggekeerd op hun stappen. Ik vrees dat ik mij nog minder goed in mijn vel zal voelen de andere enclave. Ik ben te onzeker om ander werk te gaan zoeken . Wat moet ik doen?

    • Rie Nijs zegt:

      Dag Deborah, zou je in de health, beauty & wellness sector willen werken ? Je eigen uren kiezen in functie van je gezin en andere activiteiten. Gratis opleiding en begeleiding …

      • deborah zegt:

        Rie Nijs, het zou in het verlengde liggen van mijn schoolopleiding. Ik heb namelijk een opleiding van kapster gehad. En daar hebben we ook schoonheidszorgen gezien. Maar aan die schooltijd heb ik negatieve gedachten omtrent pesterijen, dat is wat me zo onzeker gemaakt heeft vrees ik. Op zich deed ik de opleiding wel graag. Maar ik had graag toch wat meer informatie gehad omtrent de opleiding, lijkt me wel iets. Er is één ding die me wel doet twijfelen, aangezien ik in een beschutte werkplaats werk heb ik een vlaams fonds nummer ( vanwege eerdere depressie)en als ik iets anders doe ben ik die kwijt, moest het ergens anders niet lukken. Stuur me aub meer informatie op mijn email-adres deborah.louage@telenet.be en daar kan ik mijn gegevens doorgeven.

    • Deborah, wat maakt je net zo onzeker? Wat zorgt ervoor dat jij je te onzeker voelt om ander werk te gaan zoeken?

      • deborah zegt:

        Ben, bedankt voor je reactie. Veel gepest vroeger ligt aan de basis denk ik zodat ik moeilijk beslissingen kan nemen. En ook heb ik nu een vlaams fonds nummer en die ben ik kwijt als ik elders ga werken inde privé-sector. Dat maakt het zo moeilijk. Op zich is dat niet erg, zolang alles goed zou gaan, maar gaat het niet, kan ik niet terug naar een beschutte werkplaats.

        • Deborah, pesterijen kunnen heel diepe wonden slaan. Ik kan zeer goed begrijpen dat dit je heel onzeker gemaakt heeft. Ik heb de indruk dat de angst voor de risico’s momenteel ook veel groter is dan de goesting om jezelf te ontplooien. Zijn er nog redenen waarom je een vlaams fonds nummer hebt? Als je me liever persoonlijk antwoordt dan in dit openbaar forum kan dit via ben@mensenhuis.be

          • deborah zegt:

            ik zou mij wel willen ontplooien, moest ik zeker weten dat dit de goede stap is ( ander werk zoeken) Gelukkig heb ik een man die achter me staat. ( hij heeft namelijk in dezelfde beschutte werkplaats gewerkt als ik), maar als ik dan even hoop heb dat het kan veranderen, geven anderen ( bv mijn moeder tegenadvies( hoewel ik een zeer goede band met haar heb) Ik hoop dat ik ook es in mijn beslissing gesteund zal worden. Maar ben blij dat ik es op dit forum mijn gevoel kwijt kan, want bij een werkgever moet men enkel tonen dat het goed gaat, maar soms gaat dit net wat anders.

  6. Dag Ben, ik ben huisvrouw, dat is de job die mij het meest voldoening geeft. Helaas onderwaardeert de maatschappij thuisblijvende ouders. Hoe vaak werd ik al niet bestempeld als lui of zwak of erger nog: profiteur… Nochtans krijg ik geen enkele tegemoetkoming en draait ons gezin (met zes kinderen) perfect op de wedde van één arbeider. Het is maar waar je je prioriteiten legt…

    • Nele, ik geef je 100% gelijk. Als huisvrouw een gezin met 6 kinderen draaiend houden verdient een dikke pluim. Het klopt wat je schrijft: thuis blijven voor de kinderen en partner wordt ondergewaardeerd. Het is ook hard werken zonder dat het gezien wordt. Geen collega’s die je een compliment geven. Ik hoop dat je huisgenoten het vele werk dat je verzet naar waarde schatten en dat je er blijft voldoening uit halen! En hopelijk vind je af en toe ook een moment voor jezelf.

      • Ja, hoor, ik krijg zeker waardering, zowel van mijn man als van de kinderen. Want zonder waardering zou zelfs deze job niet vol te houden zijn…

        • Rie Nijs zegt:

          Dag Nele, fantastisch wat je doet !!
          Als jij bij je werk als thuiswerkende mama en vrouw toch graag enkele uren in de week met iets anders wil bezig zijn dat helemaal van jezelf is en waar je geld èn voldoening uit zal halen, mail mij dan eens, Nele. Warme groet, Rie: rielivelr@gmail.com

  7. Ik heb heel veel gewerkt met mensen die ontslagen waren. De meesten vonden dat afschuwelijk. Na een gesprek over het werk en het bedrijf moest ik van velen vaststellen dat dit een geschenk was.
    Heel vaak willen ze wel iets anders maar durven de stap niet te zetten naar iets nieuws. ZE durven niet naar het onbekende.
    momenteel werk ik niet meer als outplacement coach omdat ik me niet kan schikken naar de regels van een bedrijf, dus werk ik zelfstandig en organiseer workshops. Het begeleiden van mensen doe ik ontzettend graag, maar op mijn manier en niet een die van iemand anders is voorgeschreven.
    http://www.joyccess.com

    • Bedankt voor je reactie Rose Marie! Angst voor het onbekende houdt inderdaad veel mensen in een situatie die hen eigenlijk geen geluk (meer) biedt. Net je website bekeken: prachtig en boeiend werk dat je doet!

      Ben

  8. Ik werk reeds 25 jaar in de supermarktbranche voor dezelfde baas. Ik ben nu 54 jaar en heb al in vele filialen gewerkt als afdelings verantwoordelijke. Dit ging soms met ups en downs,en heb er vaak aan gedacht om uit de supermarkt branch te stappen, maar sinds kort heb ik weer dezelfde manager waardoor ik 4 jaar geleden ziek werd. Gelukkig werd ik toen meteen over geplaatst naar een ander filiaal en ben ik na 2 weken ziek te zijn geweest weer aan het werk gegaan. De manager vind net als toen dat ik mijn werk niet goed doe terwijl ik van andere managers dit nooit te horen kreeg. Ik word echt letterlijk gek van hem en maak steeds meer fouten die ik eerder niet maakte en s`nachts draait alles in jn hoofd en word zwetend wakker. Een fatsoenlijk gesprek met hem voeren lukt mij ook al niet en denk erover om mij terug ziek te melden want ik voel dat het ten koste gaat van mijn gezondheid. Het liefste zou ik morgen nog mijn ontslag geven want ik zal deze keer niet overgeplaatst worden naar een ander filiaal omdat ik veel te duur ben voor het bedrijf nu ze behoorlijk aan het bezuinigen zijn.
    Dit is in het kort mijn verhaal. Zijn er mensen die mij tips kunnen geven want ik wil echt niet meer terug als ik mij eenmaal ziek heb gemeld.

    • Dag Hans,

      ik vind het vreselijk wat je meemaakt. De vraag die ik je zal stellen kan raar over komen, maar denk er alstublieft toch even over na. Wat heb jij nodig om met dat vreselijke gedrag van je baas om te kunnen? Welke vaardigheid is er nodig om hiermee op een andere manier om te gaan? Denk er even over na en laat het me dan weten.

      Warme groet,

      Ben

      • Hoi Ben,
        het is niet raar wat je vraagt maar ik heb hem wel 5x opnieuw moeten lezen voordat ik jou vraag door had. Ik heb mij sinds 2 weken toch ziek gemeld en a.s. maandag moet ik naar de bedrijfsarts. Hier heb ik geen schrik voor maar mijn baas belde mij gisteren (donderdag) dat ik op gesprek moet komen met hem en iemand van personeelszaken, hier heb ik wel schrik voor. Nu jou vraag, welke vaardigheid ik nodig heb, daar kan ik alleen maar op antwoorden dat ik MOET praten met hem maar dat is juist iets wat ik niet kan of mij niet lukt op de een of andere manier. Ik kan met iedereen praten behalve met hem erbij. Al zou ik uitgenodigd worden door de directeur himself, zou ik er niet van wakker liggen (het is wel een bedrijf met ongeveer 30000 medewerkers)
        Graag jou reactie Gr.

        • Dag Hans,

          wat in zijn gedrag (kan veel zijn, maar kan ook iets kleins zijn) zorgt ervoor dat jij begint te denken dat je niet met hem kan praten? Wat mis je bij jezelf om dit wel te kunnen? Wat maakt net dat je zelfs met de directeur himself kan praten, maar niet met die ene persoon?

          Misschien nog dit: sluit es je ogen en denk aan je baas. Ga eens na waar het beeld staat dat van hem opkomt. Wat doet het met je als je dat beeld veel verder plaatst waardoor je baas piepklein wordt? Is dat dan comfortabeler? Speel ook es met de kleuren. Wat gebeurt er als je het beeld zwart-wit maakt? Of net heel fel van kleur? Hoor je ook iets bij dat beeld? Zijn stem bv.? Klinkt misschien raar, maar maak daar es een smurfenstemmetje van. Combineer alle mogelijkheden. Wees de regisseur van het beeld dat je van die man hebt en pas het aan tot het voor jou niet bedreigend is. Zet dit dan vast en roep dit aangepaste beeld nog eens op net voor je in gesprek gaat.
          Veel succes!

          Ben

          • Hoi Ben
            Maandag inderdaad naar de bedrijfsarts geweest en eigenlijk wel een heel goed gesprek gehad. Eigenlijk viel dit reuze mee want het is nooit makkelijk je eigen diepere gevoelens bloot te geven aan een vreemd persoon. Hij rade me aan iemand mee naar het gesprek te nemen, want zo zei hij, zij zijn ook met z`n 2en. De arts heeft mij net als jij ervan proberen te overtuigen zonder angst de confrontatie aan te gaan. Heb mijn vrouw meegenomen, overigens heb ik niet gezegd dat ze mijn vrouw was, Hij was het er niet mee eens dat ze mee binnen ging. Ik heb gezegd dat ze alleen maar mee ging om te luisteren. Daar begon de arrogantie al. Dit maakte mij al zo boos dat ik eigenlijk mijn angst meteen kwijt was. Ik heb mijn zegje gedaan en eigenlijk kon hij maar weinig weerwoord bieden. Ook toen ik het gesprek terug geluisterd heb, mijn vrouw had het namelijk opgenomen, viel het ons op dat hij maar weinig gezegd had en dat het erop neerkomt dat hij vindt dat ik geen goede afdelingsmanager ben en dus niet bekwaam ben om daar te werken. Tijdens het gesprek viel het mijn vrouw op dat hij ongeïnteresseerd naar buiten zat te kijken en het gehele gesprek met zijn armen over elkaar uitdagend op zijn stoel zat. De man van personeelszaken echter luisterde wel aandachtig en maakte tussendoor aantekeningen. Om een lang gesprek af te ronden vroeg die man wat mijn baas nu eigenlijk wilde, want er moest een oplossing komen. Hij wil dus absoluut niet meer met mij werken was zijn conclusie.
            Nu snap ik waarom ik eigenlijk schrik had om met mijn baas te praten. Hij is arrogant, absoluut geen people manager en een ongeïnteresseerde hark.
            Maar goed binnen 2 weken komt er een vervolg gesprek hoe het nu echt verder moet met mij. Of overplaatsing naar een ander filiaal, wel of niet in de functie zoals ik die nu heb of het zou ook nog zo kunnen zijn dat ik ontslagen word met natuurlijk de nodige kosten voor het bedrijf met mijn 25 dienstjaren.
            De uitslag van het volgende gesprek zal ik nog laten weten.
            VrGr Hans

          • Dag Hans,
            ik ben oprecht blij dat het beter verlopen is dan je zelf had verwacht. Vond je al een antwoord op de vraag wat jij precies nodig hebt om met zijn arrogantie om te kunnen? Ik kijk al uit naar het vervolg.

            Ben

  9. Ik kan dat ‘moeten’ gaan werken maar niet uit mijn hoofd zetten. Ik doe mijn job behoorlijk graag, maar ik heb heel erg irritante uren en dat zal altijd zo zijn in elke apotheek. Dus overstappen naar een andere apotheek is geen oplossing. Daarnaast ben ik heel actief in mijn vrije tijd met mijn hobby’s en heb ik altijd het gevoel dat ik hobby’s moet laten vallen voor mijn werk. Daardoor ervaar ik werk als iets dat ‘moet’ om maar geld te verdienen zodat ik zo snel mogelijk terug naar mijn hobby’s kan. Van mijn hobby mijn beroep maken is jammer genoeg ook geen optie.
    Heeft U enige tips om de klik te maken mentaal om het ‘moeten’ werken te accepteren en om te zetten tot iets fijns? Ik ben nog geen jaar aan het werken en ik worstel er wel best mee.

    Met vriendelijke groeten,
    Ellen

    • Dag Ellen,
      nog geen jaar aan het werk en nu al een gevoel van ‘moeten’. ‘t Is nog lang tot aan je 67ste! ;-)
      Ik heb de slechte eigenschap om vragen terug te stellen ipv antwoorden te geven. Een gewaarschuwd man/vrouw… Wat is er juist nodig omdat jij minder het gevoel van ‘moeten’ zou hebben in de job die je nu doet? Is het enkel betere uren of zijn er nog factoren (sfeer op het werk, contact met klanten, verantwoordelijkheid die je wel of niet hebt, …)? Wat heb jij daarvan in de hand? Wat behoort er tot jouw invloed? (Eerlijk zijn tegen jezelf hé!) Wat zou de minste verbetering kunnen zijn?
      Met de antwoorden op deze vragen kunnen we weer een stapje verder.

      Ben

  10. en wat zouden mensen zoals mij het beste doen?
    Ik wil geen werkleven zoals elke andere arbeider. ik wil niet heel mijn leven slijten met een Job
    en Ik ben niet geboren om te gaan werken. Ik vind elke gewerkte dag een verspilde dag van je leven.
    Maar je kan niet anders omdat het praktisch verplicht is. zijn er echt geen alternatieven?
    niet ELKE mens is gemaakt om te werken!

    • Dag Gino,

      het hangt ervan af wat jij beschouwt als werken en welk gevoel je daaraan koppelt. Wat ik doe in het dagelijks leven (mensen begeleiden) doe ik zodanig graag dat er geen gevoel van ‘moeten’ aanhangt. Wel van plezier. Al is het in zekere zin wel werken. Zo maak ik in m’n hoofd ook het onderscheid tussen werk en privé. Ik heb echter wel de verantwoordelijkheid tegenover mijn gezin om hen in levensonderhoud te voorzien, dus moet ik een inkomen genereren. Het liefst natuurlijk door iets te doen dat ik graag doe.
      Wat doe jij graag Gino? Wat zijn jouw talenten?

      groetjes,

      Ben

  11. David stassen zegt:

    Dag Ben,

    In 2008 had ik de job van mijn leven gekregen. Ik ging graag en met volle goesting naar dat werk.
    Voor mij was dat werk een levens filosofie dat aanvoelde als een hobby voor het leven. Ik was parkwachter in weer en wind waar ik het buiten onthaal deed van de bezoekers. Ik was aangesteld voor onbepaalde duur en deed mijn werk zeer graag en kwam goed overeen met mijn collega’s en baas van het parkdomein . Maar dan 2014 beslist de hogere directie het parkdomein te verbouwen en door te verwijzen naar ander parkdomein de bezoekers aantal vielen sterk achteruit. En dan op een dag in 2014 wordt ik naar de burau geroepen want de aller hoogste bazin van alle park domeinen over het hele land komt ons park voor één dag bezoeken. Raad eens wat het eerste werk was dat ze deed. ? Mij de hand geven en dood leuk zeggen dit is de laatste dag voor U hoeft morgen niet meer te komen en morgen ligt uw C4 + opzeg vergoeding in de bus. Wij hebben uw diensten niet meer nodig want uw functie wordt afgeschaft. Vanaf die dag hebben ze me zo psychologisch gekraakt maar aangezien dat dit niet bewijzen valt ben ik in een zeer diep gat gevallen waar ik zelf niet meer uitkom. Nu eind 2015 kwelt mij de vraag om terug aan mijn vorige baas van 2008 te vragen als ik mijn oude job niet kan terug krijgen. Want dat was de vreugde van mijn leven en nu is elke dag een verdere hel van leed en schulden wat ik doormaak. Heb verder verzocht om nieuw werk te vinden iedereen geeft me goede raad maar het werk dat ze me aanbieden is een aanslag op mijn lichamelijke gezondheid en geldbeugel. Die zeer hoge directie bazin investeerde liever in hogere technische nieuwe elektronische snufjes die maar tijdelijk werken en vervangt het ervaren personeel door tijdelijke. Zodat de werkdruk onhoudbaar wordt en telkens zoekt ze een andere zonde bok die ze kan ontslaan. Spijtig genoeg is er niemand die tegen haar absolute macht durft en kan opkomen gezien haar immuniteit en zeer hoge benoeming. Daarom vindt ik het spijtig en droevig hoe er met gewone eenvoudige arbeider als ik wordt gespeeld als een stuk geslagen stuk speelgoed. Van mijn oude baas van 2008 wil me terug in dienst maar spijtig genoeg zegt zijn hogere bazin NEE. En wordt ik gedoemd nog verder te leven in een hel van miserie. En iedereen mijn verhaal te vertellen maar geef me in godsnaam mijn oude job van toen terug AUB. Laat u niet blindt maken door economische winsten in de lucht maar investeer nu eens in uw goed gevoel van de mensheid. En laat mensen die goed werk doen hun werk doen zo lang ze willen en kunnen.

    • Dag David,
      bedankt om je verhaal te delen. Ik vind het heel erg wat je overkomen is en hoop dat je de goeie ondersteuning vindt om toch weer een fijne job te kunnen uitoefenen.

      Met vriendelijke groeten,

      Ben

  12. Draai of keer het zoals je wil maar het is altijd van moeten tenzij je je eigen baas bent en dan nog. Zolang je niet rijk genoeg bent om nooit meer te moeten werken dan kan je zeggen dat je idd niet moet maar het doet omdat je wil. De dag dat ik geld genoeg heb om te leven zonder te gaan werken dan week ik totaal niet meer. Vroeg opstaan, files, collega’s en baas die zeuren, dingen die je moet doen op het werk, enzovoort… Allemaal redenen genoeg om te stoppen. Ik werk omdat het moet en veranderen van weekt zal dat niet oplossen want ook daar werk je omdat je moet om geld te verdienen. Ik voel me trouwens ook veel beter als ik niet gestresseerd ben door de files en het werk en als ik langer kan uitslapen. Vroeg opstaan is voor mij een marteling aangezien ik een avondtype ben. Vroeg in bed kruipen komt erop neer dat ik uren wakker lig. Jammer genoeg vind ik geen werk waarbij ik veel later kan beginnen in mijn branche. De maatschappij houdt er weinig rekening mee dat er ochtend en avondtypes zijn. Daarnaast vind ik enkel werk ver van huis waardoor ik steeds in de file zit. En ja je moet het aanvaarden anders verlies je ook een je uitkering. Echt rot.

  13. nadine vermeersch zegt:

    Goeiedag,
    ik heb hier maar een paar dingetjes gelezen van de site maar wil toch s vermelden dat dat allemaal goed en wel is om een job te willen die je graag doet maar of je hem krijgt is een andere zaak. Sorry, maar ik ben nu al een twintigtal jaar bezig met positief denken en een zestal jaar op zoek naar mijn droomjob en probeer altijd maar opnieuw en opnieuw en iedere keer krijg ik een negatief antwoord. Ik heb – met de intensie mijn droomjob uit te oefenen- op mijn 36ste een opleiding gezinswetenschappen gestudeerd en mijn bachelor behaald. Ik word in mei 50 en mijn droomjob is er nog altijd niet, ik krijg gewoon de kans niet om ergens te gaan op gesprek. Affirmaties en boeken over positief denken te over in mijn huis , maar ik begin echt moedeloos te worden !!

  14. Gabrielle zegt:

    Hier ook iemand die Werken ervaart als moeten! Waarom? Geld natuurlijk. Ik ben een gescheiden moeder in co-ouderschap… En start op mijn 40 weer bij 0. Geen deel van een huis of wat ook. Een job die ik dagelijks met plezier zou uitoefenen verdiend helaas onvoldoende om zelf een huisje te kopen. Heb nu een job die ik minder en minder leuk vind, maar ben financieel afhankelijk van de job! Zelfs met wat ik nu verdien is het amper haalbaar om een degelijk huisje of appartement te vinden! Ik moet toch wel een dak boven mijn hoofd en dat van mijn zoontje hebben? Dus ja voor mij is het ook van moeten! De droomjob blijft voor mij dus een droom en MOET ik nu werk verrichten die ik niet leuk vind

    • Dag Gabrielle,

      hartelijk dank voor je reactie op de blog!
      Ik begrijp zeer goed dat je situatie ervoor zorgt dat je momenteel weinig keuze hebt. En dat je financiële zekerheid nu belangrijker vindt dan je job graag doen. Daar is niets verkeerd aan hé! Het neemt echter niet weg dat jouw levensomstandigheden kunnen veranderen. Misschien trager dan je zou willen. En misschien zie je ook nog niet hoe dit zou kunnen. Maar nu is nu en later kan het anders en beter zijn. De vraag is: van alle factoren die daarin een rol spelen, welke kan jij beïnvloeden en aan werken?

      Met vriendelijke groeten,

      Ben

Laat een reactie achter bij Hans Reactie annuleren

*